Inhoud

Monique Schoorl

23 december 2015

Samenvatting

Mijn werkdag begint al bij het openslaan van de ochtendkrant: een artikel over ‘onvoldoende deskundigheid bij leerkrachten in het basisonderwijs met betrekking tot oorlogstrauma’s bij de vluchtelingen-kinderen’. Mijn hoofd begint direct te malen: zijn Nt2-docenten wel goed genoeg toegerust om getraumatiseerde volwassenen goed te ondersteunen? Ik denk terug aan afgelopen vrijdag. Een docent en een cursist hebben een heftig gesprek: Abdul wil tijdens zijn les een half uur weg om naar de moskee te gaan. Hij wil daarna weer terugkomen. De docent vindt dit niet goed en probeert het uit te leggen: cursisten zijn vrij om naar de les te komen of niet, maar een ingeroosterde les op vrijdagmiddag is heel gewoon in Nederland en een les in- en uitlopen is niet toelaatbaar vanwege de storing die het geeft. Abdul blijft heftig reageren, hij is nog maar een paar maanden in Nederland, is leergierig, zit met zijn hoofd duidelijk meer in Syrië dan in Nederland. Daarom wil hij bidden. Hij vertrekt naar de moskee en de rust keert weer terug in de groep. Later bespreek ik het nog een keer na met de docent. We proberen te begrijpen waarom het zo belangrijk is voor Abdul. Hij wil niet dat zijn moskeebezoek van hem afgepakt wordt, omdat er al zoveel van hem is afgepakt… Het is ingewikkelde materie. We voelen met de mensen mee, willen dolgraag die veilige plek bieden die ze zo nodig hebben. Maar we zijn ook een school waar het inburgeren verder gaat dan alleen de taallessen: de regels die voor ons Nederlanders zo gewoon zijn, proberen we aan te leren door streng te zijn en door in gesprek te gaan met de cursisten om ze uit te leggen hoe wetten en regels werken in Nederland. Het blijft een uitdaging om hier met z’n allen goed mee om te gaan…maar de vraag blijft bij mij hangen: luisteren we wel goed genoeg?

Print PDF

© 2009-2020 Uitgeverij Boom Amsterdam


De artikelen uit de (online)tijdschriften van Uitgeverij Boom zijn auteursrechtelijk beschermd. U kunt er natuurlijk uit citeren (voorzien van een bronvermelding) maar voor reproductie in welke vorm dan ook moet toestemming aan de uitgever worden gevraagd:


Behoudens de in of krachtens de Auteurswet van 1912 gestelde uitzonderingen mag niets uit deze uitgave worden verveelvoudigd, opgeslagen in een geautomatiseerd gegevensbestand, of openbaar gemaakt, in enige vorm of op enige wijze, hetzij elektronisch, mechanisch door fotokopieën, opnamen of enig andere manier, zonder voorafgaande schriftelijke toestemming van de uitgever. Voor zover het maken van kopieën uit deze uitgave is toegestaan op grond van artikelen 16h t/m 16m Auteurswet 1912 jo. Besluit van 27 november 2002, Stb 575, dient men de daarvoor wettelijk verschuldigde vergoeding te voldoen aan de Stichting Reprorecht te Hoofddorp (postbus 3060, 2130 KB, www.reprorecht.nl) of contact op te nemen met de uitgever voor het treffen van een rechtstreekse regeling in de zin van art. 16l, vijfde lid, Auteurswet 1912. Voor het overnemen van gedeelte(n) uit deze uitgave in bloemlezingen, readers en andere compilatiewerken (artikel 16, Auteurswet 1912) kan men zich wenden tot de Stichting PRO (Stichting Publicatie- en Reproductierechten, postbus 3060, 2130 KB Hoofddorp, www.cedar.nl/pro).

No part of this book may be reproduced in any way whatsoever without the written permission of the publisher.

Bekijk het laatste nummer: LES nr. 215

Advertentie
Column

Ken jij het werkwoord abaditten?

Soms heb je van die lachwekkende misverstanden in de les. Zo begon ik de les van vanochtend een nieuw onderdeel met de vraag: 'Wie kent Abadit?' Welnu, tijdens de les hebben wij tien minuten lang intens geabadit, alvorens ik in de gaten kreeg dat al dat abaditten uiteindelijk niet nodig was geweest. De lachwekkende serie misverstanden verliep als volgt.

Lees verder
Op de hoogte blijven? Meld u hier aan voor de nieuwsbrief van Les.